ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ KISMET?

Τι είναι το kismet (=πεπρωμένο)???

Ποιος είπε ότι η μαγεία εξαφανίστηκε κάπου εκεί...πίσω...στα χρόνια του Μεσαίωνα...? Η μαγεία ζει γύρω μας...στην φύση και στην τελειότητά της, στην ενέργεια που στέλνουμε και δεχόμαστε...στη δύναμη που ο κάθε άνθρωπος έχει μέσα του κι ας μην το γνωρίζει. Πολλοί απο σας λένε ρεαλιστικά "εγώ δεν πιστεύω σε αυτά". Χωρίς να γνωρίζουν κάν Ποια ειναι "αυτά" στα οποία δεν πιστεύουν? Είναι αλήθεια πως η καθημερινότητα και οι ρυθμοί της δεν επιτρέπουν στους περισσότερους ανθρώπους να εμβαθύνουν τις γνώσεις τους γύρω απο τον κόσμο κι έτσι μένουν απλά στη γνώση που τους παρέχει το κράτος και η τηλεόραση. Ομως ένα αρχαίο ρητό μας λέει πως "η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας" Κι έτσι ο πιο σωστός όρος για το "δεν πιστεύω" σίγουρα είναι το "δεν γνωρίζω". Κι αφού "δεν γνωρίζω" σίγουρα δεν θα πρέπει να απορρίπτω κάτι που δεν ξέρω. Για παράδειγμα και για την δική μας ύπαρξη δεν γνωρίσουν κάποιοι που ζούνε στην Σιβηρία...αυτό όμως δεν σημαίνει...πως δεν υπάρχουμε.

Το Kismet είναι ένα online κατάτημα στο οποίο θα βρείτε ενεργειακά φίλτρα, βότανα, πολύτιμους και ημιπολίτιμους λίθους, στικ και θυμιάματα φυλαχτά και άλλα εναλλακτικά και παραδοσιακά προιόντα.


Πως φτάσαμε έως εδώ?
Θα μοιραστώ λοιπόν μαζί σας την ιστορία μου...την ιστορία της δημιουργίας του Kismet
H oικογένειά μας έτυχε να κατάγεται απο το Αξάρι της Μικράς Ασίας. Εκεί έζησαν, μαγάλωσαν και ανατράφηκαν γενειές και γενειές ανθρώπων, γυναικών που ασχολήθηκαν ενεργά με την τέχνη του απόκρυφου, την τέχνη...της ΜΑΓΕΙΑΣ. Εκείνες την τέχνη αυτή, που όλοι μας στο άκουσμά της νιώθουμε δέος, εκείνες την γνώρισαν σαν παράδοση. Μία παράδοση που διαδόθηκε και μεταλαμπαδεύτηκε απο γενιά σε γενιά, από την μάνα στην κόρη. Οι γυναίκες της τότε εποχής δεν έργάζονταν. Ηταν απασχολημένες με τα οικοκυρικά, το κουτσομπολιό και φυσικά την Τέχνη. Κρυφά απο τους άντρες τους εκείνες λύναν και δέναν. Κοντρολάραν της ζωές τους, τις μοίρες τους και τις μοιρές των παιδιών τους. Ήταν όντως ξύπνιες και άξιες γυναίκες. Στις άλλες συνοικίες, Αρμένικες, Τουρκικές, κτλ οι γυναίκες εξίσου δούλευαν την τέχνη αυτή κι έτσι οι μαγικές παραδόσεις πολλές φορές παντρεύονταν. Η Σμυρνέικη μαγεία και γενικά η μαγεία Ανατολικής φιλοσοφίας θεωρείται αρκετά ισχυρή. Οι γυναίκες αυτές ξέραν ότι παρόλη τη διαφορετικότητά τους, την διαφορετική κουλτούρα, πίστη, ή παραδόσεις ήταν όλες τους παιδιά ενός μεγάλου Θεού που άλλες ονόμαζαν Αλάχ, άλλες Θεό άλλες Βούδα και ου τω καθεξίς. Μα ο Θεός γι αυτές ήτανε ένας. Η μία και μοναδική δύναμη που άκουγε σε ότι όνομα και αν της έδινες απλά και μόνο γιατί αναφερόσουν σε αυτή.
Όι γυναίκες λοιπόν της δικιάς μου γενιάς ήταν κι εκείνες με τη σειρά τους ασκούμενες της τέχνης ή "μαγισσες" πιο λαικά στην καθομιλουμένη. Η μόνη παντρεμένη ήταν η γιαγιά μου η Γ. Οι αδερφές της και θείες μου όπως και οι αδερφές του παππού μου ήταν δυστυχώς ανύπανδρες και άκληρες. Κι αυτό όχι γιατί στάθηκαν άτυχες που δεν βρήκαν έναν σύντροφο αλλά γιατί δεν ένιωσαν ποτέ την ανάγκη αυτή. Δεν θέλησαν ποτέ να νιώσουν εξαρτώμενες απο κάποιο αρσενικό κι έτσι πάλευαν μόνες τους τις δυσκολίες των καιρών της τότε εποχής. Μέναν μαζί σε ένα σπίτι 2 και 3 γυναίκες. Ακόμα και όταν ήρθαν στην Ελλάδα μενανε μαζί στα σπίτια που έδωσε τότε το κράτος στους ανθρώπους της ξενιτιάς. (προσφυγικά σπίτια και σήμερα αποτελούν πραγματικά γραφικά έργα τέχνης. Κατοικούνται τα περισσότερα ακόμη μέχρι σήμερα) Οι γιαγιά μου λοιπόν όπως και οι θειές μου ήταν οι μάγισσες, οι χαρτούδες ή οι ξεματιάστρες όπως τις αποκαλούσαν. Και κάθε τόσο όταν μια γυναίκα είχε πρόβλημα ή ήθελε να "δέσει" το λεγάμενο ή να μάθει που γυρίζει τις νύχτες σ' εκείνες τρέχαν κι ας μην θέλαν να το μάθει η γειτόνισσα.
Έτσι κι εκείνες έβγαζαν το κατιτίς "για το σπίτι" όπως έλεγαν αλλά και οι γειτόνισσες κάναν τη δουλειά τους. Κι έτσι κύλαγε ο καιρός στους μαχαλάδες της ξενιτιάς.
Η γνώση περνούσε απο γενιά σε γενιά και γράφονταν σε τετράδια μικρά που αργότερα συγκεντρώθηκαν και αποτέλεσαν τα σημερινά Γρημόρια και Μερολόγια αυτών των γυναικών.
Αυτά λοιπόν τα χειρόγραφα φτάσαν λοιπόν και στα χέρια μου όπως μήνυσε η θεια μου η Λ. μετά το θάνατό της στη θεία μου τη Β. Παρόλα αυτά εγώ τότε είχα αναπτύξει τις δικές μου θεωρίες και ήμουν αρκετά ορθολογίστρια για να πιστέψω όλα αυτές τις παραδοσιακές μπούρδες που μου φαίνονταν περισσότερο σαν παραμύθια παρά σαν πραγματικότητα. Κι ετσι άργησα να τους δώσω τη σημασία που έπρεπε.
Κάποια στιγμή όμως κι εκεί που νόμιζα πως στη ζωή μου τα είχα όλα...μου συνέβη μία απο αυτές τις ανατροπές που όλος σου ο κόσμος καταστρέφεται εν ριπή οφθαλμού κάτω απο τα πόδια σου και ξεκινάς να χάνεις τα πάντα. Δουλειά, σχέση, φίλους...τα πάντα...και η ψυχολογία στο μηδέν. Νόμιζα ότι με χτύπησε κεραυνός. Έχασα τα πάντα μέσα σε λιγότερο απο 1 μήνα. Βρέθηκα σε αδιέξοδο...σε μία άθλια ψυχολογική κατάσταση και το μόνο που ήθελα ήταν να επαναφέρω τα πάντα στη ζωή μου έτσι όπως ήταν πριν, αλλά ότι και να δοκίμαζα δεν έπιανε. Έτσι ξεκίνησα να διαβάζω. Να διαβάζω τα πάντα...για να σκέφτομαι λιγότερο. Ξεκίνησα να διαβάζω έτσι και τα χειρόγραφα αυτά που μου κληροδοτήθηκαν και πιστέψτε με τα βρήκα απίστευτα ενδιαφέροντα. Οι πληροφορίες συσχετίζονταν με τουλάχιστον 5 συγγενικά μου πρόσωπα εκ των οποίων η μία ήταν η γιαγιά μου η οποία βρισκόταν ακόμα εν ζωή. Τη βρήκα και κυριολεκτικά την ανέκρινα. Στη συνέχεια ξεκίνησα να αγοράζω αποκρυφιστικά βιβλία, και να ασχολούμαι με το μεταφυσικό ερευνώντας το σε βάθος. Αλλά μόνο στα πλαίσια της θεωρίας και ποτέ της πράξης μέχρι τη στιγμή που μέσα μου η γνώση κόντευε να εκραγεί και η πράξη ήθελε πια να κάνει την εμφάνισή της.
Κι αφού έπρεπε να κάνω πράξη όλα όσα διάβαζα και γνώριζα από που αλλού θα μπορούσα να ξεκινήσω? Προσπάθησα λοιπόν να αποκαταστήσω τη ζωή μου απο τη στιγμή που εκείνη γκρεμίστηκε. Βέβαια ο καιρός πια είχε περάσει και όλα γύρω μου ήταν καινούρια...μα εγώ ήθελα ακόμα την παλιά μου ζωή.
Η πρώτη μου λοιπόν εργασία ήταν η επαναφορά του συντρόφου μου την οποία και θεωρούσα πραγματικά ακατόρθωτη. Τα συναισθήματά μου δεν ήταν βέβαια τα ίδια με πριν αλλά πραγματικά άξιζε έστω να πειραματιστώ. Η επαναφορά του στη ζωή μου κάτω απο νορμάλ συνθήκες και με φυσικούς τρόπους ήταν πραγματικά ακατόρθωτη. Ειχα προσπαθήσει τα πάντα πιστέψτε με... Εν τέλη έκανα αυτά που έπρεπε και 20 ημέρες μετά το τηλέφωνο μου χτύπησε. Ηταν αυτός. Κατάφερα να τον κάνω να με πάρει τηλέφωνο μετά απο τόοοοσο καιρό που είχαμε να ειδωθούμε και να επικοινωνήσουμε Ήρθε στο νέο μου σπίτι για καφέ. Η μία συνάντηση έφερε την άλλη ώσπου τελικά αποφάσισε πως θέλει να γυρίσει. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι πια δεν ήθελα εγω. Κι έτσι τον άφησα να επιστρέψει και πάλι στη δικιά του ζωή ακυρώνοντας το ξόρκι. Για τη συνέχεια προσπάθησα να κάνω κι άλλες εργασίες κι όλες δείχναν να πηγαίνουν καλά. Τα φίλτρα και οι συνταγές τους με τραβούσαν περισσότερο κι έτσι δούλευα επι το πλήστον με αυτά. ..κι έτσι σκέφτηκα να ανοίξω το Kismet Online Shop. Το όνομά του το πήρε απο το γάτο μου που τότε είχα βρει στο δρόμο και τον περιμάζεψα την ίδια εποχή που περιμάζεψα και τα μαγικά μου γρημόρια.Τον ονόμασα "kismet" γιατί ήταν στο πεπρωμένο του να βρει κι εκείνος ο μικρός πρόσφυγας ένα σπιτικό Την ημέρα που προσπαθούσα να σκεφτώ ένα όμορφο όνομα να δώσω στο κατάστημα και βρισκόμουν εκεί, με το στυλό στο χέρι πάνω απο μια λευκή σελίδα στίβοντας το μυαλό μου...εκεί ακριβώς ήρθε ο μικρούλης γάτος στα πόδια μου, νιαούρισε δυνατά και στη συνέχεια πήδηξε επάνω στο γραφείο παραμερίζοντας τη λευκή μου άδεια σελίδα. Και τότε είπα..."μα ναι Kismet"
To Κismet (πεπρωμένο) έκανε πριν κάποια χρόνια τα δειλά του βήματα στο χώρο στέλνοντας τα προιόντα του σιγά σιγά σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Βοηθώντας καθημερινά πολλούς ανθρώπους να ξεπεράσουν τα καθημερινά τους προβλήματα και να αλλάξουν κι εκείνοι λίγο μαγικά τη ζωή τους όπως και οι γυναίκες, οι φωτισμένες γυναίκες της τότε εποχής. Ο κόσμος ευτυχώς μας στήριξε και λέω "μας" γιατί πίσω απο το Kismet βρέθηκαν και βρίσκονται όλοι οι κάτοχοι της τέχνης και τις γνώσης της μαγείας που την ταξίδεψαν από τα χρόνια της ξενιτιάς μέχρι το σήμερα.
Ο κόσμος μας στήριξε, μας διαφήμισε και μας αγκάλιασε, κι εμείς αντίστοιχα του προσφέραμε ένα χέρι που θα κρατά το δικό του στα δύσκολα και κομμάτια απο τη γνώση μας την οποία και αξιοποίησαν για να αλλάξουν κι εκείνοι τα άσχημα κομμάτια της ζωής τους και να τα διώξουν μακριά. Μας έδειξαν και τους δείξαμε την αλληλεγύη που χρειάζεται ο κόσμος μας για να μπορούν οι άνθρωποι να πορεύονται με ειρήνη και αγάπη στη ζωή τους. Σας ευχαριστούμε όλους σας θερμά για την υποστήριξη και την επμιστοσύνη που μας δείξατε και εξακολουθείτε να μας δείχνετε όπως και για το χρόνο που αφιερώσατε να διαβάσετε αυτό το μικρό κομματι της δικής μας ιστορίας.
Με τιμή ,
Κismet (Πεπρωμένο)